നാജിയ ടി.കെ:
ആത്മീയവും മാനസികവുമായ കഠിന പ്രതിസന്ധികളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ഹൃദയത്തിലേക്ക് വചനാമൃതമായി പെയ്തിറങ്ങുന്ന വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ അധ്യായമാണ് സൂറഃ അദ്ദുഹാ. അല്ലാഹുവും അവന്റെ തിരുദൂതരും (സ) തമ്മിലുള്ള ആഴമേറിയതും സ്നേഹനിർഭരവുമായ ആത്മബന്ധത്തിന്റെ പരസ്യമായ പ്രഖ്യാപനമാണിത്. ദിവ്യബോധനത്തിന്റെ (വഹ്‌യ്) താൽക്കാലിക വിച്ഛേദനം മൂലം തിരുനബി (സ) അനുഭവിച്ച കടുത്ത മാനസികാഘാതത്തിനും നോവിനും സാന്ത്വനാത്മകമായ അണച്ചുചേർക്കലായിട്ടാണ് ഈ പരിശുദ്ധ അധ്യായം അവതീർണ്ണമായത്.തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആത്മീയ വരൾച്ച അനുഭവപ്പെടുകയോ, നാഥനിൽ നിന്ന് തങ്ങൾ അകന്നുപോയി എന്ന് ഭയപ്പെടുകയോ, കടുത്ത വിഷാദത്തിലും നിരാശയിലും അമരുകയോ ചെയ്യുന്ന ഏതൊരു വിശ്വാസിക്കും പുനർജീവൻ നൽകുന്ന പ്രത്യാശയുടെ ദിവ്യവെളിച്ചം ഈ സൂറത്ത് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹു നമ്മെ കൈവിട്ടുകളഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്ന നിബിഡമായ ഇരുളുകളിൽ, ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും അന്തരംഗത്തിലേക്ക് ഈ സൂറത്ത് നൽകുന്ന പരമപ്രധാനമായ പ്രഖ്യാപനം ഇതാണ്:
“അല്ലാഹു ഒരിക്കലും തന്റെ ദാസന്മാരെ കൈവിടുകയോ അവരോട് വെറുപ്പ് കാണിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.”
വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അവതരണത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ, താൽക്കാലികമായി ദിവ്യബോധനം നിലച്ച ഒരു കാലഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ഫത്രതുൽ വഹ്‌യ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ദിവ്യബോധനം സ്വീകരിക്കുക എന്നത് തിരുനബി (സ) യെ സംബന്ധിച്ച് ശാരീരികമായും ആത്മീയമായും അത്യധികം ഭാരമേറിയതും തീവ്രവുമായ ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു.കഠിനമായ മരുഭൂമിയിലെ തണുപ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പോലും വഹ്‌യ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ തിരുനബി (സ) യുടെ വിശുദ്ധമായ നെറ്റിത്തടത്തിൽ നിന്ന് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മണികളായി ഇറ്റുവീഴുമായിരുന്നു.തിരുനബി (സ) ഒട്ടകപ്പുറത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് വഹ്‌യ് അവതരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ആ വചനങ്ങളുടെ ദിവ്യഭാരം കാരണം ഒട്ടകം മണലിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോവുകയും നിലത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.മറ്റൊരു സ്വഹാബിയുടെ മടിയിൽ തിരുനബി (സ) തലവെച്ചു കിടക്കുമ്പോഴാണ് വഹ്‌യ് ഇറങ്ങുന്നതെങ്കിൽ, ആ ഭാരത്താൽ സ്വന്തം കാൽമുട്ടുകൾ തകർന്നുപോകുന്നത്ര തീവ്രത അവർക്ക് അനുഭവപ്പെടുമായിരുന്നു.
ഇത്രയും തീവ്രവും ആത്മീയമായി ആനന്ദദായകവുമായ വഹ്‌യ് പെട്ടെന്ന് നിലച്ചപ്പോൾ തിരുനബി (സ) ആഴത്തിലുള്ള വിഷാദത്തിലും ആകുലതയിലുമായി. ഇക്കാലയളവിൽ, തിരുനബി (സ)യുടെ അയൽക്കാരിയും അബൂലഹബിന്റെ ഭാര്യയുമായ ഉമ്മു ജമീൽ തിരുനബി (സ)യെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി. “നിന്റെ ശൈത്താൻ/രക്ഷിതാവ് നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. അവൻ ഇനി തിരികെ വരില്ലെന്ന് ഞാൻ ആശിക്കുന്നു” എന്ന് അവൾ തിരുനബി (സ)യെ അധിക്ഷേപിച്ചു.രാത്രികാലങ്ങളിൽ തിരുനബി (സ) ഖുർആൻ ഓതി നമസ്കരിച്ചിരുന്നത് ഇവർ കേട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ വഹ്‌യ് നിലച്ചതോടെ, തിരുനബി (സ) ക്ക് വലിയ മാനസിക-ശാരീരിക പ്രയാസമുണ്ടാകുകയും കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും സാധിക്കാത്തവിധം തളർന്നുപോവുകയും ചെയ്തു. താൻ എന്തെങ്കിലും വീഴ്ച വരുത്തിയതുകൊണ്ടാണോ അല്ലാഹു തന്നോട് കോപിച്ചത്, ഖുർആൻ സ്വീകരിക്കാൻ താൻ ഇനി അർഹനല്ലാതായി മാറിയോ എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ തിരുനബി (സ)യെ അലട്ടി. ഈ വ്യാജ ആരോപണങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും നിഷേധിച്ച് തിരുനബി (സ)യുടെ ഹൃദയത്തിന് ശാന്തിയും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകാനാണ് അല്ലാഹു സൂറഃ അദ്ദുഹാ അവതരിപ്പിച്ചത്.
പ്രഭാതവും നിശ്ചലമായ രാവും
وَالضُّحَى
(പ്രഭാതസൂര്യന്റെ വെളിച്ചം തന്നെ സത്യം): അദ്ദുഹാ എന്നാൽ ഉച്ചയ്ക്കത്തെ പൊള്ളിക്കുന്ന വെയിലല്ല മറിച്ച് പ്രഭാതത്തിലെ കുളിർമയും കുളിർപ്രകാശവും ഒത്തുചേർന്ന സൗമ്യമായ സൂര്യപ്രകാശമാണ്. ഇത് ദിവ്യബോധനം (വഹ്‌യ്) നൽകുന്ന ആശ്വാസത്തെയും ആത്മീയ വെളിച്ചത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى
(നിശ്ചലമായ രാത്രി തന്നെ സത്യം):سجى എന്ന പദത്തിന്റ ഭാഷാപരമായ അർത്ഥം പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലവും ശാന്തവുമായ അവസ്ഥ എന്നാണ്. തിരമാലകളില്ലാത്ത, നിശ്ചലമായ സമുദ്രത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതുപോലെ ആടിന്റെ രോമം ചുരുളാതെ ശാന്തമായി കിടക്കുന്നതിനും ഈ പദം പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. രാത്രിയിൽ കാറ്റുപോലും അടിക്കാതെ പ്രകൃതി ശാന്തമാകുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. പ്രഭാതം വഹ്‌യിന്റെ വെളിച്ചത്തെ കാണിക്കുമ്പോൾ, നിശ്ചലമായ രാത്രി വഹ്‌യിന്റെ താൽക്കാലിക ഇടവേളയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വെളിച്ചം പോലെ തന്നെ പ്രകൃതിക്കും മനുഷ്യനും ഉന്മേഷം വീണ്ടെടുക്കാൻ രാത്രിയുടെ നിശ്ചലതയും വിശ്രമവും അത്യാവശ്യമാണ്.
അല്ലാഹു താങ്കളെ കൈവിട്ടിട്ടില്ല
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى:
തെറ്റായ ഒരു ധാരണയെ തിരുത്താനും നിഷേധിക്കാനുമാണ് അറബി ഭാഷയിൽ മാ(ما) ഉപയോഗിക്കുന്നത്. “അല്ലാഹു താങ്കളോട് യാത്രപറഞ്ഞു പോയിട്ടില്ല” എന്ന് അല്ലാഹു ഖണ്ഡിതമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
കല്ലറ പണിത് എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നതിനോ, ഈന്തപ്പഴത്തിന്റെ കുരു പോലെ ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാത്തവിധം വിട്ടുപിരിയുന്നതിനോ ആണ് വദ്ദഅ (ودع) എന്ന് പറയുന്നത്. അല്ലാഹു തിരുനബി (സ)യെ അങ്ങനെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.
വസ്ത്രങ്ങൾ അഴുക്കുനിവാരണം ചെയ്തു കഴുകിയ ശേഷം ബാക്കിവരുന്ന ഡിറ്റർജന്റ് ലായനിയോ, വറുത്തു കോരിയ ശേഷം ഉപയോഗശൂന്യമായി തള്ളിക്കളയുന്ന അവശിഷ്ടങ്ങളോ പോലെ ഒരു വസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളയുന്നതിനാണ് ഖലാ (قلى) എന്ന് പറയുന്നത്. അല്ലാഹു തിരുനബി (സ)യെ തള്ളിപ്പറയുകയോ അപ്രിയനായി കാണുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.
ദിവ്യമായ മര്യാദ
ودعك
(താങ്കളെ കൈവിട്ടില്ല) എന്ന് പറഞ്ഞ അല്ലാഹു, قلى (വെറുത്തു) എന്ന വാക്കിനു ശേഷം ك (താങ്കളോട്) എന്ന് ചേർത്തിട്ടില്ല (വമാ ഖലാക എന്ന് പറഞ്ഞില്ല). തിരുനബി (സ)യോടുള്ള അപാരമായ സ്നേഹവും ആദരവും കാരണമാണ് “വെറുപ്പ്” എന്ന പദത്തോടൊപ്പം “താങ്കളോട്” എന്ന് ചേർക്കാൻ അല്ലാഹു ഇച്ഛിക്കാതിരുന്നത്.
ഭാവി വിജയവും തൃപ്തിയുടെ വാഗ്ദാനവും
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى
(തീർച്ചയായും ഒടുവിലത്തേതാണ് തുടക്കത്തേക്കാൾ താങ്കൾക്ക് ഉത്തമം): ഇവിടെ ആഖിറ (آخرة) എന്നാൽ പരലോകം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അവിടുത്തെ പ്രബോധന ദൗത്യത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടവുമാണ്. പ്രാരംഭത്തിലെ വിഷമതകളേക്കാൾ വരാനിരിക്കുന്ന ഭാവി അത്യധികം മഹത്തരമായിരിക്കും. തിരുനബി (സ) ഭൗതികമായ വലിയ കൊട്ടാരങ്ങളോ കെട്ടിടങ്ങളോ സമ്പത്തോ അല്ല ലോകത്തിന് നൽകിയത്; മറിച്ച് ഖുർആൻ ഹൃദയത്തിലേറ്റിയ വിശുദ്ധരായ മനുഷ്യരെയാണ്. ആ ഹൃദയങ്ങളാണ് ലോകത്തിന്റെ ഭൂപടം മാറ്റിവരച്ചത്.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى
(വഴിയെ അവിടുത്തെ നാഥൻ താങ്കൾക്ക് തൃപ്തിയാകും വരെ നൽകുക തന്നെ ചെയ്യും): ഒരു കരാർ പത്രമോ ഉറപ്പുലേഖനമോ ലഭിക്കുമ്പോൾ അന്തിമ ഫലം കൈപ്പറ്റുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ലഭിക്കുന്ന ആശ്വാസവും സന്തോഷവും പോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ വാഗ്ദാനം തിരുനബി (സ)യുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് സങ്കടങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തുടച്ചുനീക്കി. റൗളും ഹൗളുൽ കൗസറും നൽകുന്നതോടൊപ്പം, താൻ ഏറ്റെടുത്ത ദൗത്യം വിജയകരമായി പൂർത്തിയായി എന്ന് കണ്ടശേഷമേ അല്ലാഹു തിരുനബി (സ)യെ തിരിച്ചുവിളിക്കൂ. തിരുനബി (സ) തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അബൂബക്കർ (റ) ഇമാമത്ത് നിൽക്കുന്നതും സ്വഹാബികൾ അത് പിന്തുടരുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആത്മീയ തൃപ്തി ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നു.
പ്രാരംഭ പരീക്ഷണങ്ങളും ദിവ്യവാഗ്ദാനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള താരതമ്യം
തൽക്കാലിക പരീക്ഷണങ്ങളും പ്രാരംഭ സങ്കടങ്ങളും ശാശ്വതമായ ദിവ്യവാഗ്ദാനവും ആത്മീയ തൃപ്തിയും വഹ്‌യിന്റെ താൽക്കാലിക വിച്ഛേദനവും ശത്രുക്കളുടെ പരിഹാസവും തുടക്കത്തേക്കാൾ അതീവ മനോഹരമായ ഭാവിവിജയവും ദൗത്യപൂർത്തിയും
അല്ലാഹുവിന് തന്നോട് അപ്രിയമുണ്ടോ എന്ന ഹൃദയാലുത്വം താങ്കൾ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുന്നത് വരെ റബ്ബ് നൽകുമെന്ന ഉറപ്പ്
താൽക്കാലികമായ ആത്മീയവും ശാരീരികവുമായ വിച്ഛേദനം ഖുർആൻ ഹൃദയത്തിലേറ്റിയ സമൂഹ നിർമ്മിതിയും അക്ഷയമായ സന്തുഷ്ടിയും.
കഴിഞ്ഞകാല അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ
ഭാവിയിൽ അല്ലാഹു തന്നെയൊരിക്കലും കൈവിടില്ലെന്നതിന് തെളിവായി തിരുനബി (സ)യുടെ കഴിഞ്ഞകാല ജീവിതത്തിലെ മൂന്ന് വലിയ പ്രതിസന്ധികളെയും അതിന് അല്ലാഹു നൽകിയ ദിവ്യപരിഹാരങ്ങളെയും അല്ലാഹു എണ്ണിപ്പറയുന്നു:
1. അനാഥത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള അഭയം:
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى
(അവൻ താങ്കളെ ഒരു അനാഥയായി കണ്ടെത്തുകയും അഭയം നൽകുകയും ചെയ്തില്ലേ)
ജനനത്തിനു മുമ്പേ പിതാവിനെയും ബാല്യത്തിൽ മാതാവിനെയും നഷ്ടപ്പെട്ട തിരുനബി (സ) ക്ക് അബ്ദുൽ മുത്വലിബിലൂടെയും അബൂത്വാലിബിലൂടെയും അല്ലാഹു അപാരമായ സംരക്ഷണവും അഭയവും നൽകി. ആത്മീയ മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതുപോലെ അല്ലാഹു തിരുനബി (സ)യുടെ അനാഥത്വത്തിന്റെ നോവുകളെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കി.
2. വഴിയറിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നുള്ള മാർഗ്ഗദർശനം :
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى
(താങ്കളെ വഴിയറിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ കണ്ടെത്തുകയും മാർഗ്ഗദർശനം നൽകുകയും ചെയ്തില്ലേ?)
ഇവിടെ ضَالًّا എന്നാൽ വഴിപിഴച്ചവൻ എന്നല്ല അർത്ഥം. മറിച്ച്, സമൂഹത്തിലെ അനീതിയും പെൺകുഞ്ഞുങ്ങളെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടുന്നതും വിഗ്രഹപൂജയും കണ്ട്, ഇതിനൊക്കെ എങ്ങനെ പരിഹാരം കാണണമെന്ന് അറിയാതെ സ്തംഭിച്ചുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ഈ വിചാരത്താൽ തിരുനബി (സ) ഹിറാ ഗുഹയിൽ ധ്യാനത്തിനിരുന്നു. അവിടെവെച്ച് അല്ലാഹു വഹ്‌യിലൂടെ ഖുർആൻ എന്ന മഹത്തായ മാർഗ്ഗദർശനം നൽകി തിരുനബി (സ) യെ വഴികാട്ടി.
3. ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ഐശ്വര്യം:
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى
(താങ്കളെ ദരിദ്രനായി കണ്ടെത്തുകയും ഐശ്വര്യവാനാക്കുകയും ചെയ്തില്ലേ?)
ആഇലൻ (عَائِلًا) എന്നാൽ കടുത്ത സാമ്പത്തിക ഭാരത്താൽ കണ്ണ് നിറയുന്ന അവസ്ഥയാണ്. മഹതി ഖദീജ (റ) യുമായുള്ള വിവാഹത്തിലൂടെയും കച്ചവടത്തിലൂടെയും അല്ലാഹു തിരുനബി (സ)ക്ക് സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം (أغنى) നൽകി. ഇത് മറ്റു ഭൗതിക ചിന്തകളിൽ നിന്ന് മുക്തമായി പ്രബോധന ദൗത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ തിരുനബി (സ) യെ സഹായിച്ചു.
വിശ്വാസികൾക്കുള്ള പാഠം
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്ന് നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധികളിൽ നിരാശരാകുമ്പോൾ, മുൻകാലങ്ങളിൽ അല്ലാഹു നമ്മെ ഏതൊക്കെ സങ്കടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയെന്ന് ഓർക്കുക. അന്ന് നമ്മെ കരംപിടിച്ചുയർത്തിയ നാഥൻ ഇന്നും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്.
സാമൂഹിക-സന്മാർഗ്ഗിക നിർദ്ദേശങ്ങൾ
കഴിഞ്ഞകാല അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ച ശേഷം, മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രത്യാശ പകരുന്നവരായി മാറുവാൻ അല്ലാഹു മൂന്ന് പ്രായോഗിക നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു:
1. അനാഥരോടുള്ള സമീപനം :
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
(അതിനാൽ അനാഥയെ താങ്കൾ അടിച്ചമർത്തരുത്).
ഖഹ്‌റ (قهر) എന്നാൽ ഒരാളോട് പരുഷമായി പെരുമാറുക, അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തുക, അവരെ നിസ്സാരരായി തോന്നിക്കുക എന്നൊക്കെയാണ്.
താൻ ഒരു അനാഥനായിരുന്നുവെന്ന് ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട്, അനാഥരെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തുപിടിക്കണം. അവരെ ആത്മാഭിമാനം തകർക്കുന്ന രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യരുത്. ഓരോ അനാഥരിലും തിരുനബിയുടെ ബാല്യത്തിന്റെ നിഴൽ ദർശിക്കാൻ വിശ്വാസിക്ക് സാധിക്കണം.
2. ചോദിച്ചുവരുന്നവരോടുള്ള പെരുമാറ്റം:
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ
(ചോദിച്ചുവരുന്നവനെ താങ്കൾ ആട്ടിയോടിക്കരുത്)
തൻഹർ (تنهر) എന്നാൽ നദി കുത്തിയൊലിച്ചു പോകുന്നതുപോലെ ശബ്ദമുയർത്തി ആട്ടിയോടിക്കുക, അധിക്ഷേപിച്ച് നിശ്ശബ്ദനാക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം.
ഇവിടെ سائل രണ്ട് കൂട്ടരാണ്: സാമ്പത്തിക സഹായം ചോദിച്ചുവരുന്ന ദരിദ്രരും, അറിവോ സംശയനിവാരണമോ തേടിവരുന്ന പഠിതാക്കളും. രണ്ടാളുകളോടും ദേഷ്യപ്പെടാനോ പരിഹസിക്കാനോ പാടില്ല. ജനങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കാതോർക്കുകയും അവരെ സേവിക്കുകയുമാണ് ഒരു പ്രബോധകന്റെ ചുമതല.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളെ പ്രകീർത്തിക്കുക
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
(താങ്കളുടെ നാഥന്റെ അനുഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് താങ്കൾ സംസാരിക്കുക).
ഹദ്ദസ (حدث) എന്നാൽ അനുഗ്രഹങ്ങളെ കൃതജ്ഞതയോടെ വെളിപ്പെടുത്തുക, പ്രകീർത്തിക്കുക എന്നാണ്.
ഇവിടെ ഹദ്ദിസ് എന്നാൽ സ്വന്തം സുകൃതങ്ങളെക്കുറിച്ചോ ആത്മീയ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അഹങ്കാരത്തോടെ പ്രശംസിക്കലല്ല (അത് സ്വയംപൂജയിലേക്ക് നയിക്കും). മറിച്ച്, താൻ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ അല്ലാഹു എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചുവെന്ന ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെ കഥകൾ മറ്റുള്ളവരോട് പറയലാണ്. അത് കേൾക്കുന്നവർക്ക് അത് പ്രത്യാശ നൽകും. അതോടൊപ്പം അല്ലാഹു നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹമായ ‘ഖുർആൻ’ ജനങ്ങൾക്ക് ഓതിക്കേൾപ്പിക്കലും ഇതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സൂറഃ അദ്ദുഹാ തരുന്ന പ്രത്യാശ
സൂറഃ അദ്ദുഹാ മനുഷ്യ മനസ്സിന് നൽകുന്ന ശാന്തി അപാരമാണ്. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആത്മീയമായ ഉന്നതികൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന താൽക്കാലിക മന്ദത പ്രകൃതിസഹജമാണ്. പകലിനു ശേഷം രാത്രി വരുന്നത് പോലെ, പ്രകാശത്തിനു ശേഷമുള്ള നിശ്ചലത വീണ്ടും ഉന്മേഷത്തോടെ ഉയർന്നുവരാൻ ആവശ്യമായ ഒന്നാണ്. അല്ലാഹു നമ്മെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല, അവൻ നമ്മോട് കോപിച്ചിട്ടുമില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുണ്ട നിമിഷങ്ങളിൽ നിരാശരാകാതെ വിശുദ്ധ ഖുർആനിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കാനും, സമൂഹത്തിലെ ദുർബലരെയും അനാഥരെയും സന്ത്വനപ്പെടുത്താനും, അല്ലാഹുവിന്റെ അനന്തമായ കാരുണ്യത്തിൽ പൂർണ്ണ പ്രത്യാശയുള്ളവരായി ജീവിക്കാനും ഈ പരിശുദ്ധ അധ്യായം നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ അക്ഷയമായ കാരുണ്യത്തിൽ വിശ്വസിച്ച്, അവന്റെ ദിവ്യവാഗ്ദാനങ്ങളിൽ ആത്മാശ്വാസം കണ്ടെത്തി ജീവിക്കാൻ ഈ സൂറത്ത് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.